Mel Lewis, Thad Jones ile birlikte kurdukları orkestrayla büyük topluluk davulculuğunun ölçütünü belirledi. Village Vanguard’da otuz yılı aşan düzenli konser geleneği, bu topluluğun bir kurum hâline gelmesini sağladı.
Lewis’in yaklaşımı, orkestrayı itmek yerine ona güvenilir bir zemin kurmaktır. Gürlük ölçülüdür, aksanlar yazılı partiyi destekler ve davul hiçbir zaman nefesli grupların önüne geçmez. Buna karşılık bölüm geçişleri ve doruk noktaları davulun verdiği işaretlerle belirginleşir.
Zil kullanımı da bu anlayışa uygundur: geniş ve koyu tınılı bir ride, orkestranın yüksek frekanslı kütlesi içinde boğulmadan zamanı taşır. Ekipman tercihi, doğrudan müzikal bir karardır.
Lewis aynı zamanda genç müzisyenler için bir okul işlevi görmüştür; orkestradan geçen kuşaklar, büyük topluluk davulculuğunu doğrudan sahnede öğrenmiştir.
Büyük orkestra icrasında en sık yapılan hata, yazılı aksanların tamamını çalmaktır; Lewis’in tercihi seçiciliktir: hangi aksanın destekleneceği, hangisinin nefeslilere bırakılacağı ayrı bir karardır.
Derslerimizde büyük topluluk partisi okuma çalışmasında önce yalnız bölüm sınırları işaretlenir; aksanlar ancak form oturduktan sonra eklenir.