Poliritim, aynı zaman aralığında birbirinden farklı sayıda eşit bölünmenin aynı anda çalınmasıdır. En temel biçimi, bir elin üç, diğerinin iki vuruş çaldığı üçe iki ilişkisidir; bütün karmaşık poliritmik yapılar bu ilişkinin genişletilmiş hâlidir.
Çalışma yöntemi basittir. Önce ortak bir çevrim belirlenir; üçe iki için bu çevrim altı eşit parçaya bölünür. Üçlük katman birinci, üçüncü ve beşinci parçaya, ikilik katman birinci ve dördüncü parçaya düşer. İki katman yalnız birinci parçada buluşur.
Sayarak çalışmak en hızlı yoldur. Altı parça sesli sayılırken her el kendi vuruşunu yerleştirir; sayma kesintisiz sürdüğü sürece iki katman birbirine karışmaz.
İkinci aşamada sayma bırakılır ve ilişki kulakla sürdürülür. Bu noktada poliritim bir hesap olmaktan çıkıp bir his hâline gelir; artık ayrı ayrı düşünülmez, tek bir doku olarak duyulur.
Üçe iki ilişkisi yalnız bir alıştırma değildir; Batı Afrika, Küba ve Brezilya geleneklerinde temel yapı taşıdır ve caz eşliğinde sürekli karşımıza çıkar.
Derslerimizde poliritim çalışması bu ilişkiyle başlar; kursiyer üçe ikiyi rahatça çalabildiğinde dörde üç ve beşe dört kendiliğinden erişilebilir hâle gelir.